CHI Nederland



Peter Boersma

Peter Boersma was van 2000-2002 bestuurslid van SIGCHI.NL. Peter is geinterviewd door Mariëtte de Haan (werkzaam bij ABN AMRO en Holland UsabilityLab), zij was nieuwsgierig naar de Man achter de Naam! (=een variant op de archeologen-uitdrukking 'de mens achter de pot'). Dit interview verscheen in de SIGCHI.NL nieuwsbrief van Augustus 2002.

P: Peter; wie is Peter Boersma, geboren waar, wanneer, opleiding, huidige woonplaats (heb je een fotootje)?

 

interviews/peter_boersma_interview.jpg
Peter is op de eerste dag van 1970 geboren in Nijmegen, maar heeft daar nooit gewoond. Mijn ouders woonden tot mijn derde in Arnhem, waar ook mijn "kleine broertje" (inmiddels 31) werd geboren. Wij zijn opgegroeid in Stadskanaal waar mijn vader zich in de destijds net geopende Philips vestiging langzaam heeft opgewerkt van machine-reparateur tot quality manager. Ik weet nog steeds niet wat voor machines hij repareerde, hij had het altijd over "kasten". Na het lokale lyceum te hebben doorlopen ben ik aan de Universiteit Twente in Enschede Informatica gaan studeren. Daar moest iedere toekomstige ingenieur verplicht sociaal-wetenschappelijke vakken volgen en ook kon ik eenvoudig een kamer op de Campus krijgen, dus daar wilde ik graag heen. Ik heb het er dan ook 7 jaar uitgehouden, in 4 verschillende studentenhuizen.

 

Ik kwam er echter na 3 jaar achter dat de opleiding Informatica helemaal geen aandacht besteedde aan de mensen die "aan de andere kant van het scherm" zaten. Omdat ik er ondertussen van overtuigd was dat ik die kant veel leuker vond, ben ik op zoek gegaan naar keuzevakken op het gebied van software ergonomie. Gerrit van der Veer was op dat moment net hoofd geworden van de Ergonomie groep bij de faculteit Wijsbegeerte en Maatschappijwetenschappen, en ik bij hem alle vakken gekozen. Ik zag echter nog meer mogelijkheden voor keuzevakken bij Bedrijfskunde en Toegepaste Onderwijskunde, en heb mijn doctoraal programma aangepast zodat ik al die vakken kon volgen, waarbij ik enkele hard-core informatica vakken mocht inleveren. Uiteindelijk ben ik afgestudeerd op een serie laboratorium experimenten waarbij ik de gebruikersvriendelijkheid en organisatorische impact van zogenaamde workflow software testte met potentiele eindgebruikers.

Na nog een halfjaar voor de Universiteit gewerkt te hebben aan meer experimenten, ben ik toch maar het bedrijfsleven ingestapt.

E: eerste werkgever en wat deed je daar?

Via een stagiair werd ik attent gemaakt op het bestaan van General Design, een user interface bedrijf uit Amsterdam dat op de internet-trein was gesprongen en toe was aan uitbreiding. Ik werd de eerste echte werknemer en Eddy Boeve, een van de oprichters van SIGCHI.NL, was mijn baas. Ik was aangenomen als user-interface designer, maar er werd ook verwacht dat ik zou programmeren, de telefoon zou aannemen, offertes schrijven, projecten managen en verkopen, kortom: op de kaartjes van alle 4 de medewerkers stond "consultant".

T: tafeltennis of andere hobbies?

In Amsterdam ging ik op een zolderkamer wonen, 3-hoog achter in de Eerste Helmersstraat (bekend van Acda & De Munnik), vlak bij het Vondelpark. In dat park kwam in de eerste (zomer)maanden vaak en ik kwam er volleyballers tegen die me uitnodigden om lid te worden. Zo pakte ik mijn oude hobby weer op die ik 7 jaar niet had beoefend. Ik heb me langzaam opgewerkt van het zevende team naar het eerste en heb afgelopen jaar in de Regioklasse gespeeld, tegen teams uit Amersfoort tot Abcoude.

E: erwtensoep of ander lievelingsgerecht?

Als ik een ander beroep zou moeten kiezen, zou ik graag chef willen worden in een restaurant; ik ben een hobby-kok. Ik maak het liefst simpele gerechten die goed in elkaar zitten en leuk zijn om te maken. Voor een nieuw recept trek ik rustig een middagje uit om eerst alle ingredienten op te zoeken, dan de handleiding een paar keer doorlezen, uitgebreid voorbereiden en dan snel resultaat. Een beetje zoals de Chinezen koken.

R: recente werkgever en wat doe je daar precies?

Sinds 1995 is het bedrijf flink veranderd; ik heb het gevoel dat ik bij een compleet ander bedrijf werk. We zijn eerst langzaam en toen snel gegroeid en in 2000 zijn we overgenomen door Satama Interactive uit Finland. Ik ben een poosje projectleider geweest maar dat beviel niet, ben toen weer vak-specialist geworden (user interface designer) en heb begin 2001 de overstap gemaakt naar onze Consultancy afdeling. Momenteel probeer ik onze klanten hun business-probleem te laten formuleren in termen van eindgebruikers en leer ik ze om aangeboden oplossingen te beoordelen op hun meerwaarde voor die eindgebruikers. Mijn interne titel is Consultant User Understanding, maar op mijn visitekaartje staat Consultant Information Ergonomics.

B: boek, welk boek heb je het laatst gelezen, wie is je favoriete schrijver?

Ik heb als laatste boek "T-Shirts and Genes" herlezen, van Richard Asplin. Het is een heel grappig boek over een vak-idioot (de biologie-leraar Chris Ellis) die de theorieen uit zijn vakgebied toepast op zijn omgeving, en in het bijzonder zijn stukgelopen relatie. Ik denk dat ik er veel van mezelf in herken. Stephen Fry is mijn favoriete auteur. Zijn nieuwste boek "The Stars' Tennis Balls" is een bewerking van het verhaal van de Graaf van Monte Christo, en wederom brilliant.

 

O: ophouden, je wil graag ophouden met… of je vindt dat men in het algemeen op moet houden met…?

 

Als ik het voor het zeggen had, zou ik niet meer hoeven te vechten voor ons vakgebied in projecten. Dat heb ik jaren lang gedaan en ik ben het eerlijk gezegd een beetje zat.

E: eerste eigen project of bereikte stap of iets dergelijks waar je trots op bent?

Nadat ik de overstap van Design naar Consultancy had gemaakt, ben ik gevraagd om, eerst in de Amsterdamse vestiging en later company-wide, verantwoordelijk te worden voor de ontwikkeling van Satama's Unified Process, onze standaard project aanpak. Hoewel dat allemaal langzamer gaat dan gehoopt, zijn we toch bezig een set methoden en technieken uit te rollen die staat als een huis, en onze medewerkers effectiever laat werken. Ik ben er trots op dat ik daaraan mag meewerken.

R: reizen: met wie en waar ben je het laatst op vakantie geweest of ga je nog op vakantie, of heb je ooit een lange reis gemaakt of wil je die nog maken en waar naar toe?

Ik heb aan meerdere vakanties goeie herinneringen, allemaal om verschillende redenen. Van de vakantie op mijn zestiende met mijn eerste vriendinnetje, via een 2-daagse snowboard trip in de bergen bij Seattle als uitstapje voor de CHI-conferentie van 2001, tot de week in een luxe villa op Sicilie met 10 vrienden. Ook de tripjes met vrienden uit mijn studietijd naar brouwerijen en bier-gerelateerde evenementen staan in mijn geheugen gegrift.

S: Sigchi; wat trekt je aan in Sigchi, waarom en wanneer ben je lid geworden; hoe lang ben je bestuurslid geweest en wat waren je taken? Misschien nog iets over de toekomst van Sigchi, tips voor je opvolger?

Vanaf het moment in de zomer van 1997 toen eraan gedacht werd om met het 4 leden tellende Local SIG Chapter (het chapter heette toen nog geen SIGCHI.NL) de 180 leden tellende MCI groep over te nemen ben ik bij de vereniging betrokken. Ik heb destijds met enkele anderen aan de website van SIGCHI.NL gewerkt en was in die hoedanigheid regelmatig bij bestuursvergaderingen. In 2000 ben ik maar bestuurslid geworden, verantwoordelijk voor de online-infrastructuur en dat heb ik 2 jaar volgehouden; ik richt me nu nog steeds op online activiteiten en zit ook in het team dat aan het redesign van de website werkt.

 

Reinder, mijn opvolger in het bestuur, heeft volgens mij prima door dat een internet site niet zaligmakend is maar dat je je zaakjes online wel goed voor elkaar moet hebben.

M: motto, wat is het motto waarmee je 's morgens uit bed stapt?

Ik leef met het idee dat ik zelf waarschijnlijk niet de zin van het leven zal ontdekken, maar dat ik wel de mensheid daar wat dichterbij kan brengen, onder andere door te werken aan het efficient ontsluiten van informatie.

A: anekdote, je leukste anekdote uit (sigchi) vergadering of conferentie oid?

Ik gaf in 2000 een lezing over de usability van online formulieren tijdens de Internet Usability conferentie. Tijdens mijn lezing zaten op de eerste rij Jakob Nielsen, Donald Norman en Bruce "Tog" Tognazzini. Alsof ik daar nog niet genoeg van ging zweten, zaten ze ook nog eens met hun hoofden te schudden en met elkaar te fluisteren. Ik had namelijk gezegd dat de ontwerper een formulier zo moest maken dat het gebruikers netjes vertelde wat ze fout hadden gedaan. En daar hadden de heren het over: Natuurlijk maken gebruikers nooit fouten; het is altijd de schuld van de ontwerper!

Gelukkig kon ik later een beetje wraak nemen. Donald Norman gaf uiteraard ook een lezing en na afloop kwam ik hem op het toilet tegen waar ik hem wees op een denkfout in zijn presentatie. Hij dacht er even over na en zei toen dat ik gelijk had. Ik had Donald Norman, toch een van mijn grote voorbeelden, terechtgewezen!

Wil je nog meer over Peter weten? Bezoek dan http://www.peterboersma.com.